Oude Liederen

Chemisch Lymerick
Chemisch Phaest 1966

Een typische knul uit de Meren
Wil iedere dag destilleren
Ik zag hem vandaag
Met zijn koeler omlaag
Een litertje vocht produceren

De killers
Refrein:
Ik heb parathion in mijn ome
En arseen in mijn tante gedaan
De reactie die daaruit moest komen
Trok mij chemotactisch aan!
 
In de ethylcarbonade
Want die stond op het menu
Zat ook methylorangeade
Oom vond dat zo’n fijne jus
Tante deed de derivaten
Met haar derivatenkwast
’t Leven heeft zij daar gelaten
Bij de blauw-azuren kast.
Oom nam nog een laatste hapje
Van de elektrodekool
Daarin zat bij wijz’ van grapje
Pittig scheutje vitriool.
In zijn dooie naftaleentje
Na het fijn benzidiner
Nam hij nog een caroteentje
En ging toen met tante mee.
 
‘k Vluchtte naar de hydrozolder
Waar ik zeer snel werd ontdekt.
Ik deed raar, sprak pinacolder
Dat had geen Tindall-effect.
Want een slimme psychiater
Had snel door, dat ik hem bedroog.
En hetzelfde had wat later
Ook een psychonatronloog.
 
In m’n Clarkcel zit ik even
Voor ik weet niet hoeveel jaar.
Ik kreeg celstraf voor het leven,
Want ik was ontoerekenbaar.
Wie z’n vader wil vermoorden
Ooms of zussen of een zoon,
Luister naar mijn wijze woorden
Carboon komt om zijn loon.

Chemidemoiselle 
melodie: Pretty lips are made for kissing

Aan chromofore groepen denk ik steeds wanneer ‘k je zie
Met je Berlijns blauwe ogen; ’t Rosenmundje telt voor drie
In aangeslagen toestand raak ik wel niet zo snel
Maar ‘k wordt energetisch instabiel als ‘k weer bij jou aanbel
 
Malanchietgroen is haar jurkje
Malanchietgroen is haar hoed
Malanchietgroen is de kleur
Die het het beste doet
Jij bent thermodynamisch
Maakt mij zo heet’rogeen
En daarom vind ik jou steeds weer
Een thiofenomeen
 
Ik laat met niet gauw ontnucht’ren ook al ben ‘k een chemosnob
Want een alcohol transfusie brengt me er zo weer bovenop
Jij lijkt wel tetra-edrisch, bent zo vluchtig als propaan
Maar krijg ik van jou een osazoen, maak ik voor jou ruim baan
 
Malanchietgroen is haar hoed
Malanchietgroen is de kleur
Die het het beste doet
Jij bent thermodynamisch
Maakt mij zo heet’rogeen
En daarom vind ik jou steeds weer
Een thiofenomeen

Wantoestand
melodie: mijn ideaal
 
“En wegens grote wantoestand”
Zo leest men later in de krant
“is er een groot tekort aan zand
Er zijn geen rozen meer in ’t land”
Ik raad u aan, heeft u verstand
Gaat u dan snel naar ’t witte strand
En laad een kruiwagen met zand
En neem wat helmgras in uw hand
Verdedig ze met hand en tand, dan is uw graf extravagant….

Wil u een slokkie 
melodie: een stekkie van de fuchsia

Wil u een slokkie, een slokkie, een slokkie
Wil u een slokkie van de alcohol
Lus’ u een mokkie, een mokkie, een mokkie
Lus’ u een mokkie vol met alcohol
Ik weet niet of u het al kent
’t Is zesennegentig procent
Je slaat meteen compleet op hol
Na één zo’n slokkie alcohol
Ik schenk een slokkie, een slokkie, een slokkie
En als ik ’s avonds langs mijn vrienden hol
Dan breng ik overal gelal
Ik schenk een slokkie van de al-
Ik schenk een slokkie van de alcohol
Van de al-al-alcohol
 
Iedereen in de stad
Heeft al een slokkei van de alcohol gehad
Meneer van Embdt
Ongeremd
Heeft al zesenveertig slokkies weggeplempt
 
Wil u een slokkie, een slokkie, een slokkie
Wil u een slokkie van de alcohol
Lus’ u een mokkie, een mokkie, een mokkie
Lus’ u een mokkie vol met alcohol
Hij komt direct – het is geen grap –
Pro Analyse van het lab
Per hele liter, ’t is iets fijns
Je hebt nooit last met de accijns
Dus geef ‘k een slokkie, een slokkie, een slokkie
En als ik ’s avonds langs mijn vrienden hol
Dan breng ik overal gelal
Ik schenk een slokkie van de al-
Ik schenk een slokkie van de alcohol
Van de al-al-alcohol
 
Geen huis in de straat
Waar niet een slokkie door het keelgat gaat
Meneer van Praag
Uit Den Haag
Zit met al die slokkies danig in zijn maag
 
Wil u een slokkie, een slokkie, een slokkie
Wil u een slokkie van de alcohol
Lus’ u een mokkie, een mokkie, een mokkie
Lus’ u een mokkie vol met alcohol
Ik weet niet of u het al kent
’t Is zesennegentig procent
Je slaat meteen compleet op hol
Na één zo’n slokkie alcohol
Ik schenk een slokkie, een slokkie, een slokkie
En als ik ’s avonds langs mijn vrienden hol
Dan breng ik overal gelal
Ik schenk een slokkie van de al-
Ik schenk een slokkie van de alcohol
Van de al-al-alcohol
Chemiecomplex
Chemisch Phaest, 27 november 1964

In Leiden rijst, somber en grijs
’t Oud chemisch zinbeeld van ’t verleden.
’t Mag niet meer zijn
’t Lab wordt te klein
Praecandidaat wordt er gemeden.
’t Is mooi geweest; in Endegeest
Is het Chemiecomplex verrezen.
Kom nu en fiets,
Want in de velden
Werken wij nu,
Wij chemiehelden.
Neem toch uw brood mee en uw thee
Schafttijd van een tot kwart voor twee.

Subdispuut (melodie: Personality)
U zit toch ook in een subdispuut
Zo’n echt chemisch subdispuut
Zo’n steengoed subdispuut
Zo’n heel fijn subdispuut
Zo’n dolgezellig subdispuut
Zo’n intellectual subdispuut
U weet dat u niet zonder kunt
Want wie zou willen missen
Dat ongedwongen samenzijn
Want wie zou willen missen
’t Advies van een rijper brein
 
Io Flectamus die pretendeert
Heel populair te zijn
Zoekt u echter intellect
Moet u ergens anders zijn
Kent u onze benjamin
Die vanaf de oprichting
Zich permitteren kan een Farce te zijn
Ga nu snel hospiteren
Bij Quinta, Kweetal, Chemophop
Maar ga het niet proberen
Bij Athomoi: dat wordt een flop
 
O, ga toch ook in een subdispuut
Zo’n echt chemisch subdispuut
Zo’n steengoed subdispuut
Zo’n heel fijn subdispuut
Zo’n dolgezellig subdispuut
Zo’n intellectual subdispuut
U weet dat u niet zonder kunt
Want wie zou willen missen
Dat ongedwongen samenzijn
Want wie zou willen missen
De zoutjes en de wijn

Titratie 
melodie: Spiegelbeeld

Titratie, vertel eens even 
Voor ik ’t helemaal vertik
Wanneer komt die laatste druppel 
’t is een heerlijk ogenblik
Nu nog één voor de duplo 
En dan de laatste keer
Nee, m’n eerste titratie, die doe ik niet meer 
 
Koor: niet mee-ee-eer 
 
Titratie, ik kan je haten 
Want je geeft geen druppel terug
Word toch eindelijk een kleurloos 
Anders mats ik even vlug
Ik vergat d’indicator in de vloeistof te doen 
Mevrouw Alban ziet alles, wat was ik nog groen
  
Koor: nog groe-oe-oen

Chemiezegrim 
melodie: I got the sun in the morning

Ik ga werken, ik heb geen tijd 
‘k zat al veel te lang in de sociëteit
Al die ijverige chemici, die zijn zo duf 
Ze lopen elke dag college en ze werken zich suf
  
Ik wil slapen, ik heb maf
En mijn uitgewerkt dictaat is nog niet af 
Al die ijverige chemici, die zijn toch zo sloom
Ze zijn serieus en leven in een atomaire droom 
 
Een Chemisch Feest? ’t Is ongehoord 
M’n ingedeelde werkdag wordt erdoor verstoord
Al die ijverige chemici, die zijn veel te droog 
Ze willen later promoveren als chemioloog
  
Voor wie dit overleeft (melodie: my grandfathers clock)
Als student ben je “in” met een gammele fiets 
Zonder stuur, zonder zadel, zonder frame
Je bent toch wel in tel 
Zonder rem, zonder bel
Maar…. Wél met een lustrumembleem 
 
Je gaat naar het station, met een onverschillig air 
Ploft je fiets ergens neer, echt gewild populair
(niet op slot, dat is tegenover gappers niet fair) 
En na ’t weekend ben je stomverwonderd
Want alles staat er nog, je fiets slechts uitgezonderd 
 
Een zebrapad, dat ben je niet gewend 
Voetgangers, pas op, hier komt: mijnheer Student
Je vind het “in”, dat echt studentikoze 
Maar wat wenst ge op uw graf, anjers of rozen?


Jan de matser 

melodie: Jack the knife

Als de opbrengst weer te klein is
Of de afwijking te groot
Dan tijgt hij weer aan den arbeid 
Jan de Matser, uw lotgenoot
 
Hij schrijft vellen vol getallen
Hij telt op, trekt af en deelt 
Tot hij eind’lijk heeft gevonden
Wat er aan de meting scheelt
 
Corrigeert dan ongemerkt 
In zijn practicumjournaal
En krijgt zo een juiste uitkomst
Tot de laatste decimaal
  
Destillatie en titratie
Sublimatie en dies meer
Met een opbrengst in procenten
Van zo’n honderd of nog meer 
 
Assistenten die niets merken
Van de matserij van Jan
Roemen luid het zuiver werk 
En de ijver van zo’n man
 
Trekt dus lering uit dit voorbeeld
Bent u slordig, lui of traag 
Gaat te rade bij uw vrindje
Jan de Matser helpt u graag!